Jak już wiecie  mam kamienie w woreczku zółciowym 🙂W tym tygodniu obdzwoniłem kilka szpitali i okazuje się, że czasy oczekiwania na zabieg są kosmiczne. Mamy grudzień a miła Pani w rejestracji jednego ze szpitali podała mi najwcześniejszy możliwy termin zabiegu – lipiec/sierpień 2014. Czad mówię Wam pierwsza klasa. Od prawie dwóch tygodni jem tylko lekko suchą bułkę i popijam wodą – czasami pozwolę sobie na kawałem wedliny lub twarożku ale ogolnie nie mogę prawie nic jeść bo ból wraca. Na jednen posiłek mogę zjeść połowę bułki np z twarożkiem. Jak ktoregoś wieczoru zjadłem całą bułkę tzn. 2 połówki z twarożkiem to znowu musiałem chodzić po mieszkaniu do trzeciej w nocy zanim przeszło mi na tyle, że mogłem się położyć i spróbować zasnąć. Uświadomiłem sobie, że dotychczas nie napisałem nic o samym bólu. Jest dość specyficzny i spróbuję go opisać. U mnie zazwyczaj zaczyna się od klasycznego bólu żołądka, uniejscowionego centralnie pod mostkiem. Po jakimś czasie ból przesuwa się w prawą stronę, przesuwając się po linii żeber i ostecznie zatrzymując się w mniej więcej połowie odległości od mostka, tuż pod linią żeber. Od tego momentu zaczyna się klasyka: ból, nazwał bym go skręcającym, jakby ktoś włożył do środka rękę, zacisną pięść na tym co udało mu się złapać i zaczą skręcać. To skręcanie czujesz wszedzie, zaczynają ciągnąć mięsnie, włókna przymocowane do żeber z przodu i tyłu. Ciągnie z boku i w środku – ogólnie masakra. Ciężko jest znaleźć optymalną pozycję, w której nie boli. Ja znalazłem dwie takie pozycje. Jedna to siedzenie, w lekkim rozroku, z łokciami opratymi o kolana w małym pochyleniu. Druga to chodzenie na pingwina – pochylony do przodu z ugiętymi kolanami. Zapomnij o wyprostowanej pozycji – wtedy boli tak, że nie dało się wytrzymać.

Plan na następny tydzień ustalić termin zabiegu i plan działania, żeby wytrzymać do zabiegu.